Gallery

De Pers – 8 augustus 2011

Commerciële festivals zijn voorspelbaar geworden en niet meer van elkaar te onderscheiden. Gelukkig weten wij prima wat we wél willen. Festivalklassieker Dance Valley trok afgelopen weekend maar de helft van de verwachte 60.000 bezoekers. Het lijkt alsof het publiek de commerciële dansfeesten wel heeft gezien. Vijf voorbeelden van hoe het ook kan.

Kom dichterbij me

Als festivalbezoeker kun je je grofweg op drie plekken bevinden: vooraan bij het podium, achteraan of liggend in het gras. De omstandigheden variëren van maximale stress en zweetlozing tot helemaal niets kunnen zien. Waarom niet wat kleinschaliger? Zo komt singer-songwriter Sandy Dane bij je thuis. Ze merkt dat haar liedjes veel beter aankomen in de intieme sfeer van een huiskamer: ‘Ik heb de volle aandacht en bovendien leer ik zo mijn fans persoonlijk kennen.’

We voelen ons inderdaad niet meer erg bijzonder op de meeste festivals, die de poorten openen voor een onbeduidend brede doelgroep. Een festival als Sneakerness biedt uitkomst: een dag lang shoppen, ruilen en customizen met als afsluiting een vette afterparty. Alleen bestemd voor sneakerfreaks. Welke niches volgen?

Vlei me

Een live optreden van je favoriete band bedienen alsof het je eigen iPod betreft: waarom niet? Op de site van de Belgische rockband dEUS kun je kiezen welke nummers ze niet mogen vergeten in hun setlist voor Lowlands en Pukkelpop. Prima idee ook voor dj’s, die dan zijn verlost van het plichtmatig afwerken van hun repertoire.

Verras me

De beste feestjes zijn de feestjes die je niet verwacht. Bovendien is er altijd tijd voor een goed feest, zeker als dat maar tien minuten duurt. Met de 10-minute-dj-actie blaast nieuw uitgaansfenomeen De Club morgenmiddag nieuw leven in ingedutte plekken in de Amsterdamse binnenstad. Zij zorgen voor de verrijdbare speaker, dj en discobol en jij voor de moves. Leef je uit, want voor je het weet is het feestje, inclusief mini-vip-area, weer voorbij.

We zijn trouwens ook wel uitgekeken op de provinciale vlaktes waar festivals hun kamp vaak opslaan. Dat hebben de organisatoren van Into The Great Wide Open goed begrepen, want ook zonder programmering word je al heel blij van mooie plekjes als Vlieland. Wat dance betreft lijkt een sprookjesachtig bos ons een goed idee, of dansen in het kniehoge water van een idyllisch gelegen meertje.

Bevrijd me

Kan iemand nou eens een alternatief verzinnen voor die blokkenschema’s? Met iedereen op Facebook en Twitter is er volop ruimte om lastminuteshows aan te kondigen. Weg met onmogelijke planningen waarbij we van tent naar tent vliegen zonder een seconde te mogen verliezen. En dan heb je ook nog eens het gevoel dat je nooit bent op de plek waar hét gebeurt. Bovendien beperken de strakke tijdschema’s ook de artiesten, want wat is er eigenlijk gebeurd met de spontane toegiften?

Inspireer me

Geen imposante line-up voor het Magneet Festival. Sterker nog: er zijn niet eens artiesten. De bezoekers komen namelijk zelf met creatieve ideeën en geven zo invulling aan het festival. Eerder stond de Magneetbar op Lowlands, nu staat het Amsterdamse Zeeburgereiland vier weekenden in het teken van co-creatie en doe-het-zelf.

Oprichter Jesse Limmen heeft namelijk niet zoveel met tienduizenden mensen die in een kortstondige roes tegelijk naar een podium of dj-booth staren. Liever ziet hij dat zijn bezoekers verrijkt huiswaarts keren, terugdenkend aan alle ludieke dingen die ze nooit eerder hadden gezien. Hij verwijst daarbij naar het legendarische Amerikaanse Burning Man-festival, dat ook draait om creativiteit en gezamenlijke beleving. Limmen: ‘Zelfs met meer dan 50.000 bezoekers voelt Burning Man heel intiem en kleinschalig aan, want er zijn geen acts en dus ook geen overvolle plekken.’

Bron